De martensietemperatuur van de austenitische precipitatie-verhardende roestvrijstalen – zoals A-286 (AISI 600), 17-10 P en HNM – is zo laag dat ze niet in martensite kunnen worden omgezet.Het nikkelgehalte van de austenitische neerslag-verhardende roestvrijstalen is voldoende hoog om austeniet bij kamertemperatuur te stabiliseren.

De zeer stabiele aard van de austenitische matrix elimineert alle mogelijke problemen met betrekking tot embrittlement, zelfs bij extreem lage temperaturen.De austenitische precipitatie-verhardende roestvrijstalen zijn daarom zeer aantrekkelijke legeringen voor cryogene toepassingen.

Versterking wordt bereikt door de precipitatie van een zeer fijne, coherente, intermetallische Ni3Ti fase, wanneer de austeniet wordt verhit tot verhoogde temperaturen.Neerslag in austenitische neerslag-verharding van roestvrij staal is aanzienlijk trager in vergelijking met ofwel martensitische of semiaustenitische neerslag-verhardende roestvrije staal.Bijvoorbeeld, om bijna maximumharden in A-286 (AISI 600) te bereiken, is 16 uur bij 718 ° C (1325 ° F) nodig.

Net als alle roestvrije stalen neerslagharden, kan de sterkte van A-286 (AISI 600) verder worden verhoogd door koud werk vóór veroudering.

De austenitische neerslag-verhardende roestvrijstalen bevatten geen magnetische fasen en hebben in het algemeen een hogere corrosieweerstand dan de martensitische of semiaustenitische neerslag-verhardende roestvrijstalen.

Het bericht Precipitatieharden Austenitisch Roestvast staal verscheen eerst op Roestvastaal.info.

De twee hoofdkenmerken van alle roestvrije stalen neerslagharden zijn hoge sterkte en hoge corrosiebestendigheid. Hoge sterkte wordt helaas bereikt ten koste van de taaiheid. De corrosiebestendigheid van roestvaststalen met precipitatieharden is vergelijkbaar met die van de standaard AISI 304 en AISI 316 austenitische legeringen. De verouderende behandelingen zijn ontworpen om sterkte, corrosiebestendigheid en taaiheid te optimaliseren. Om de taaiheid te verbeteren wordt de hoeveelheid koolstof laag gehouden.

Het eerste commerciële precipitatie-verhardende roestvrij staal werd in 1946 door US Steel ontwikkeld.De legering werd genoemd Stainless W (AISI 635) en de nominale chemische samenstelling (in gew.%) Was Fe-0.05C-16.7Cr-6.3Ni-0.2Al-0.8Ti.

Het precipitatie verhardingsproces omvat de vorming (precipitatie) van zeer fijne intermetallische fasen zoals Ni3Al, Ni3Ti, Ni3 (Al, Ti), NiAl, Ni3Nb, Ni3Cu, carbiden en Laves (AB2) fasen. Langdurige veroudering veroorzaakt het samendrukken van deze intermetallische fasen, wat op zijn beurt de afname in sterkte veroorzaakt, doordat dislocaties grove intermetallische fasen kunnen omzeilen.

Er zijn drie soorten precipitatie-verharding roestvrij staal:

1. Martensitische neerslag-verharding roestvrij staal, bijv. 17-4 PH (AISI 630), Roestvrij W, 15-5 PH, CROLOY 16-6 PH, CUSTOM 450, CUSTOM 455, PH 13-8 Mo, ALMAR 362, IN- 736, enz.,
2. Austenitische neerslag-verharding van roestvrij staal, bijv. A-286 (AISI 600), 17-10 P, HNM, enz., En
3. Semiaustenitische precipitatie-verharding van roestvrij staal, bijv. 17-7 PH (AISI 631), PH 15-7 Mo, AM-350, AM-355, PH 14-8 Mo, enz.

Het type wordt bepaald door de start van martensiet en de martensietafwerkingstemperatuur (Mevr. En Mf), evenals de uitgebluste microstructuur.

Tijdens de hittebehandeling van roestvrije stalen, met uitzondering van precipitatie, verhardt, ongeacht hun type, austenitisatie in de eenfase-austeniet

Dit is altijd de eerste stap. Austenitisering wordt vervolgens gevolgd door een relatief snelle koeling (afschrikken).

Het bericht Precipitatieharden Roestvast staal verscheen eerst op Roestvastaal.info.